Korte recensie: The forest of wool and steel – Natsu Miyashita

Het boek The forest of wool and steel* stond hoog op mijn verlanglijstje, want als dochter van een pianostemmer is dit de ideale roman. Het boek gaat namelijk over een Japanse pianostemmer die zijn hele leven wijdt aan het stemmen. Al sinds hij voor het eerst de prachtige klanken van de piano hoorde, wilde hij niets anders dan zelf pianostemmer worden. Voor een jongen uit de bergen is dit vrij uniek en niet zo makkelijk, toch zet hij door. In het boek lees je over zijn uitdagingen en overwinningen. Dat is ook de boodschap van het boek: blijf doorzetten, ook al is het zwaar. Het boek is heel dromerig geschreven en het personage blijft door het verhaal heen heel mysterieus.

If a piano can bring to light the beauty that has become invisible to us, and give it audible form, then it is a miraculous instrument and I thrill to be its lowly servant.

Persoonlijk moest ik er door de dromerige schrijfstijl heel erg inkomen. De actieradius is vrij klein maar de schrijfstijl is heel bijzonder. De sfeer die de zinnen scheppen is bijna mystiek. Zo wordt de piano steeds sprookjesachtig vergeleken met de bomen uit het bos: wauw!
Het boek is dan ook echt een ode aan het instrument. Ik betwijfel wel of alles helemaal klopt wat betreft het stemmen en of het boek wel een realistisch beeld geeft van het vak. Maar sowieso doet het romantiseren van het werk het verhaal veel goed.

Nog een tip: lees het boek met pianomuziek op de achtergrond. Dit geeft echt een extra dimensie! 

*Ik heb het boek gelezen in het Engels, maar je kunt uiteraard ook de Nederlandse versie lezen: Het woud van wol en staal.

Wil je meer lezen over boeken van Japanse schrijvers? Ik schreef er een speciale blogpost over. Die vind je hier.

En benieuwd naar waar ik nog meer over schreef? Je vindt hieronder de nieuwste blogs én alle onderwerpen:

Lees anders: de tijdschrifteneditie

Als het gaat over lezen denk je misschien vooral aan boeken. Maar er is natuurlijk veel meer om te lezen! Zo lees ik ook af en toe een tijdschrift. Vooral als mijn concentratie die dag wat minder is, vind ik het prettig om rustig door een tijdschrift te bladeren. Herkenbaar?

Een nadeel van tijdschriften is echter de prijs. Per stuk zijn ze wel goedkoper dan een boek, maar ze bevatten veel minder tekst. Daarnaast bestaat een groot deel van een tijdschrift uit nodeloze opvulling door reclame. Verder voelt het soms een beetje als verspilling bij het aanschaffen van een stapel gekleurd papier voor een half uur leesplezier.

Maar niet getreurd, er is een oplossing! Sinds ik het gemak heb ontdekt van het lenen van tijdschriften bij de bibliotheek wil ik niks anders meer. Dé perfecte duurzame oplossing die ook nog goed is voor je eigen portemonnee :). Dit is in verband met de sluiting van bibliotheken nu natuurlijk even niet mogelijk, maar als het goed is kunnen we straks weer tijdschriften lenen. Voor de sluiting heb ik al een stapeltje meegenomen en ik laat je graag weten welke tijdschriften er allemaal zijn en wat je ervan kunt verwachten.

Filosofie magazine
In dit tijdschrift staan veel artikelen over verschillende filosofische onderwerpen. Vaak heeft het één groter thema. De lengte van de artikelen wisselt tussen een korte column of een lang interview van drie pagina’s. Dit is wel een van de tijdschriften waar ik wat langer mee kan doen (meer waar voor je geld dus, als je hem zelf koopt!). De artikelen gaan inhoudelijk diep en vragen wel extra concentratie. Het is geen tijdschrift waar je snel even doorheen bladert.
Uiteindelijk lees ik dan toch liever boeken over dit onderwerp dan een paar korte artikelen. Maar als je niet zo goed weet wélke filosofische boeken je allemaal kunt lezen, dan kan dit tijdschrift wel een hoop inspiratie geven! Je leert veel denkers kennen en er worden veel boekentips gegeven.

V’GAN
Dit tijdschrift staat vol recepten voor veganistische gerechten. Ideaal als je op een makkelijke manier inspiratie op wilt doen. Er staan eigenlijk maar een paar (2 of 3) echte artikelen in. Die zijn leuk om te lezen maar je bent daar snel doorheen. Met name perfect voor kookinspiratie. Én je krijgt meteen een inkijkje in verschillende kookboeken. Ook als je nog niet zo bekend bent met veganistisch koken is dit wel een heel leuk tijdschrift om te gebruiken als kennismaking!

Psychologie magazine
Uiteraard lees je in dit magazine veel artikelen over de psychologie van de mens. En wat ik zo leuk vind aan dit tijdschrift is dat deze onderwerpen zo afwisselend zijn. Van minimaliseren tot narcistische persoonlijkheden … Ook is de afwisseling tussen makkelijk te lezen artikelen en meer diepgaande stukken fijn. Soms mist er alleen wat fantasie, maar ja, daarvoor is het dan ook een meer wetenschappelijk tijdschrift.

Flow
Mijn favoriete tijdschrift! Het blad brengt je in een ontspannen sfeer en daardoor kun je goed genieten van een lekkere duik in de Flow. Ook vind ik de combinatie van wetenschap en ervaring heel prettig. Het draait niet om cijfers maar àls er theorieën worden gepresenteerd zijn deze goed onderbouwd. Verder geeft het inspiratie voor je eigen leefstijl. Zo krijg je bijvoorbeeld een inkijkje in het dagelijks leven van mensen met creatieve carrières. Ik heb nu al bijna alle edities verslonden die ik kon vinden in de bibliotheek. Gelukkig wordt het schap regelmatig aangevuld ;).

Happinez
Ook dit tijdschrift is er goed in om je mee te nemen in een lekkere sfeer door de vele inspirerende artikelen. Met name de stukjes over het boeddhisme vind ik boeiend. Ook worden er veel goede boekentips gegeven.
Toch is het niet mijn favoriete tijdschrift. Ik vind de columns die er in staan niet altijd even vernieuwend en het is af en toe te spiritueel voor mij (ja, zelfs voor mij :p). Door het soms wollige taalgebruik haak ik dan af. Als laatste vind ik het jammer dat het vooral tips geeft voor vrij dure, luxe retraites en vakanties (niet iedereen heeft dat geld, denk ik dan). En ook de reclame die erin staat is vaak gericht op dure, exclusieve producten. Er is natuurlijk niks mis met meer betalen voor kwaliteit en fair-trade maar juist de meer toegankelijke producten in deze categorie komen niet aan bod in het tijdschrift. Voor af en toe vind ik Happinez een fijn tijdschrift, maar ik hoef niet elke aflevering van begin tot eind te lezen.

V!VA
V!VA gaat over liefde, films, carrière en gezondheid. De kwaliteit vind ik heel wisselend. Of ik het een leuke uitgave vind, hangt sterk samen met de thema’s. Doordat er veel variatie is ben ik de ene keer verrast en de andere keer teleurgesteld. Zo kwamen een keer reality-tv, vreemdgaan en botox veel aan bod, onderwerpen die ik minder interessant vind. Maar een andere keer ging het over minimalisme, klein geluk en meer zelfvertrouwen, thema’s die mij juist wel meer aanspreken. Kortom, het wisselt! Zelf zal ik niet zo snel meer een V!VA lenen van de bib, maar ik ben benieuwd naar jullie ervaringen met dit tijdschrift.

Lees jij weleens tijdschriften? Zo ja, wat is jouw grote favoriet?

Veel boekentips! Voor elk moment een passend verhaal.

Kiezen is lastig, of het nu gaat over welke baan bij je past, wat je vanavond gaat eten, of met welk boek je zult wegzakken in de bank met een grote pot thee. Gelukkig help ik je hier graag bij! Met dit blog vol boekentips. Geen thema en geen clou maar puur de titel met een korte samenvatting en  mijn beknopte mening. Zo weet je meteen of het een boek voor jou is.

Zelf heb ik echt wel eens een boek weggelegd zonder hem uit te lezen. Helemaal niet erg natuurlijk. Soms kom je er immers pas na een paar bladzijdes achter dat het boek niet voor jou is of dat het niet het moment is. Zo begon ik laatst in een boek dat vrij kritisch was over de maatschappij. Daar had ik, naast een overdosis aan dagelijks nieuws, even geen behoefte aan. Die heb ik dus even uitgesteld. Daarvoor in de plaats ben ik een jeugdboek gaan lezen en dat beviel veel beter. Kies jij ook het juiste boek voor de situatie?

Olive – Emma Gannon
Olive is een jonge vrouw die na een break-up in een crisis terechtkomt. Zij weet namelijk al heel lang dat ze geen kinderen wil, maar in de levens van haar drie vriendinnen lijkt het alleen nog maar om kinderen te draaien. Hoe kan ze er voor zorgen dat ze niet uit elkaar groeien? En hoe kan ze haar eigen leven weer vormgeven na zo’n heftige break-up?
Ik vind het zelf heel mooi dat de kwestie van childfree by choice zo’n grote rol speelt in dit boek. Dit thema komt (nog) niet veel voor in de literatuur. Daarnaast vind ik Olive een heel tof personage: ze neemt geen blad voor de mond en heeft duidelijk een eigen mening, maar is tegelijkertijd lief en zorgzaam. Dit maakt haar niet zo’n stereotype en echt een personage van vlees en bloed.
Ik gaf dit boek uitendelijk zelfs 5 sterren! Dat is zeldzaam, maar mede door het thema, het fijne hoofdpersonage én de schrijfstijl verdiende dit boek niets minder dan dat.

Olive - Emma Gannon


Haaientanden – Anna Woltz
Dit dunne boekje, het Kinderboekenweekgeschenk van 2019, kreeg ik gratis toen ik laatst bij een tweedehands boekwinkel was. Ik ben een groot fan van Anna Woltz en ook dit boekje vond ik weer goed geschreven. Wat ik zo bewonder aan Woltz is dat haar verhalen altijd origineel zijn. De thema’s zijn groots en bekend (in dit geval ziekte en ruzie tussen ouders en kinderen) maar de uitwerkingen en verhaallijnen zijn vaak uniek. In dit boek gaat het over een meisje, Atlanta, dat een grote fietstocht gaat maken: dag en nacht wil ze doorfietsen. Ze komt onderweg Finley tegen, ook hij is op de fiets. Maar waarom maken ze zo’n lange fietstocht? En gaan ze elkaar helpen of zitten ze elkaar juist in de weg?

Het is een dun boekje dat je zo uit hebt, dus ik zal er verder niet te veel over vertellen. Lees het maar gewoon ;). In een uur heb je dit mooie verhaal tot je genomen.

Radical acceptance – Tara Brach
In dit boek was ik heel lang bezig, maar dat komt vooral omdat ik iedere dag een klein stukje wilde lezen ter inspiratie. Er staan veel oefeningen in dus het is geen boek dat je snel even uitleest. Hier is het thema, zelfliefde, denk ik ook te groot voor. Zelfliefde gaat meestal ook niet over één nacht ijs (helaas!). Ik ga het boek beslist nog niet wegleggen, ook al heb ik het dan uit. Met name de oefeningen kan ik eindeloos herhalen en ik ga gewoon af en toe een stukje lezen om me er aan te herinneren hoe belangrijk het is om jezelf te accepteren.

Voordat de koffie koud wordt – Toshikazu Kawaguchi
In een koffietentje … kun je tijdreizen! Je kunt teruggaan in de tijd, máár er zitten wel veel regels aan verbonden. Zo kun je niet van je stoel af en kom je weer terug in het heden als de koffie koud is.
Ik vond het een prachtig boek met een stukje mysterie, maar ook veel herkenbare situaties. Het boek is van oorsprong een toneelstuk en dat kon je duidelijk merken tijdens het lezen. Soms vond ik dat wel wat gek, dat je zo duidelijk die verschillende scènes gepresenteerd kreeg. Maar zeker wel bijzonder om te lezen. Ook heel origineel in ieder geval!

‘U kunt slechts naar het verleden terugkeren vanaf het moment dat dit kopje koffie is ingeschonken …’ Fumiko’s vraag wordt compleet genegeerd. In zekere zin vindt Fumiko het wel verfrissend dat ze zo grondig is. ‘…totdat de koffie koud is geworden.’ Het verfrissende gevoelis plotsklaps weer verdwenen. ‘Wat? Zó kort?’

Voordat de koffie koud wordt

A kind of paradise – Amy Rebecca Tan
Dít boek is echt een kind of paradise. Een aanrader voor iedere bibliotheekfan! Jamie moet als straf een zomer lang in een bibliotheek vrijwilligerswerk doen. Ze ziet er tegenop, maar in de loop van de tijd verandert haar mening. Ze leert het personeel én de vaste gasten kennen. En in de tussentijd leert ze meer dan alleen hoe je boeken terug moet zetten…
Als groot bibliotheekfan (ik kom er minstens een keer per week) vond ik het een heerlijk boek. Het was voor mij echt afkicken toen ik het uit had.

A kind of paradise Amy Rebecca Tan

Gratis geld voor iedereen – Rutger Bregman
Een boeiend non-fictieboek met een duidelijke toekomstvisie: gratis geld voor iedereen! Bregman heeft hier over het basisinkomen. Maar daarnaast legt hij ook veel meer uit over hoe de economie en de samenleving op dit moment in elkaar zit én waar we naartoe kunnen. Wat ik mooi vond, is dat hij ook erkent dat we nu in een goede tijd leven wat betreft welvaart, maar dat het wel steeds ongelijker wordt. En dat we op dit moment behoefte hebben aan nieuwe ideeën!

Gratis geld voor iedereen Rutger Bregman

Welke leuke boeken heb jij recent gelezen of ben je nu aan het lezen? 

Volg mij op sociale media voor updates. Zo mis je geen enkele nieuwe post!

Meer lezen? Hier schreef ik de laatste tijd nog meer over:

Wil je een mailtje ontvangen zodra ik iets nieuws plaats? Vul dan hieronder je mailadres is. Geen spam, alleen updates. 🙂

Recensie: Adem – Natasja Bijl

Als docent geef ik les aan kinderen die zijn gevlucht uit hun geboorteland en Nederlands moeten leren voordat ze naar een reguliere school kunnen. Een van de landen waar veel kinderen vandaan komen is Eritrea. Een land waar weinig over bekend is, maar waar een ernstige dictatuur heerst. Dit zorgt ervoor dat veel inwoners hun land ontvluchten. Vaak via de zogeheten Eritrea-route. Een route die door Libië loopt; de hel op aarde voor vluchtelingen.

Voor wie niet in een dictatuur is opgegroeid, is het moeilijk te bevatten hoe het je vormt, het je denken en zijn beïnvloedt, en je beeld vertroebelt. Je stem wegneemt en je angst aanwakkert.

Een van de gevluchte Eritreërs is Meron Adem. Op 14-jarige leeftijd (!) is hij in zijn eentje gevlucht. Schrijfster Natasja Bijl heeft samen met hem zijn verhaal op papier gezet. Dit verhaal is uitgegeven onder de titel Adem. Die verwijst uiteraard naar zijn achternaam maar heeft ook een symbolische betekenis. Meron had een lange adem nodig om Nederland te halen.

In het boek volg je hem door de tijd heen, met veel terugblikken. Je bekijkt het vooral vanuit het nu, waarbij Meron al in Nederland is, maar je leest ook veel over de vlucht zelf. Dit waren zeer schokkende delen. Ik ging er wel vanuit dat vluchten vreselijk is, maar het is verschrikkelijk om te lezen hoe smokkelaars omgaan met kwetsbare vluchtelingen.

Zelf ben ik, ondanks dat het schrijnend en pijnlijk was, blij dat ik het boek heb gelezen. Het leerde me ook veel over de Eritrese cultuur, die ik direct kon herkennen bij mijn leerlingen. Verder was het leuk om te lezen hoe Meron zijn eigen begintijd op een ISK (de school om Nederlands te leren) heeft beleefd. Hoe hij omschreef hoe verbaasd hij was wat er allemaal was toegestaan in de klas en wat voor straf hij hier in Eritrea wel niet voor zou hebben gekregen! 

Als je meer wilt weten over de realiteit van een vluchteling is dit boek een absolute must. Voor mij persoonlijk was het in ieder geval een bijzondere gelegenheid om in het hoofd van mijn leerlingen te kruipen.

PS Er volgen meer blogs waarin ik wat zal vertellen over mijn werk. Het is een fantastische en dankbare baan en het lijkt me leuk om mijn ervaringen met je te delen. Het gaat dan misschien niet over boeken, maar er zit zeker een talig en verhalend aspect aan.

Op de hoogte blijven van nieuwe posts? Volg mij via mail óf via sociale media.

Eerdere posts van Leesliever:

4x non-fictieboeken #2: over de zin van het leven en je innerlijke arts

De afgelopen tijd heb ik meerdere super interessante non-fictieboeken gelezen! In dit blog deed ik verslag van Een klein land met verre uithoeken en Het recht van de snelste en over de andere twee ga ik je vandaag meer vertellen. De zin van het leven en De innerlijke arts gaan over je eigen (geestelijke) gezondheid. Een belangrijk hedendaags onderwerp. Boeken met dit thema helpen mij meer inzicht in mezelf en anderen te krijgen. Ook haal ik er vaak inspiratie uit om toe te passen in mijn eigen leven. Een traktatie voor mind, body & spirit 🙂

De zin van het leven – Fokke Obbema

Nadat Fokke Obbema in 2018 een hartstilstand kreeg, ging hij meer nadenken over de zin van het leven. Bij De Volkskrant begon hij met een reeks van interviews over dit thema. Al die interviews zijn nu gebundeld in dit boek. En wat een cadeautje is dat! Het boek geeft veel inspiratie en zet je aan het denken over deze grote vraag.

In de interviews wordt natuurlijk niet alleen ‘de’ vraag gesteld (met ‘de’ vraag bedoel ik uiteraard: wat is de zin van het leven?). Daardoor krijg je een breder beeld van de geïnterviewden. Je leest over hun leven, hun geluk, hun tegenslagen… Dit maakt het heel persoonlijke verhalen. De geïnterviewden geven heel verschillende antwoorden op ‘de’ vraag. Zo denken sommigen dat er wel een hogere macht is en zien anderen puur het voortplanten als de zin van alles. En dan volgt er weer iemand die dat te oppervlakkig vindt en juist alles wat we doen als de zin ziet. Kortom, het geeft je genoeg stof tot nadenken. Doordat het in interviewvorm is uitgegeven leest het bovendien lekker vlot!

De innerlijke arts – Andreas Michalsen

Door de bomen zie ik vaak het bos niet meer. Althans, als het gaat over boeken over gezondheid. Toch blijf ik ze boeiend vinden en zoek ik ze graag op. Want het gaat toch immers over iets heel belangrijks: je eigen én andermans gezondheid. Het blijft bovendien prikkelen om op zoek te gaan naar wat nu eigenlijk het beste is voor ons.

Wel probeer ik bij deze boeken of documentaires eerst kritisch te kijken naar wie hier spreekt. Is dit iemand met een diploma, veel ervaring en een wetenschappelijke insteek of is het iemand die zomaar denkt het ei van Columbus te hebben gevonden? Een goede bronnenlijst met onderzoeken en een feitelijke uitleg bij de boodschap vind ik heel belangrijk. Voor mijn gevoel voldeed dit boek aan deze eisen, maar oordeel ook gerust zelf wanneer je het gaat lezen.

Ik was wel enorm sceptisch toen de schrijver aderlaten en bloedzuigers als therapieën opperde. We leven toch niet meer in de middeleeuwen? Maar de schrijver legt vervolgens heel goed uit dat de informatie rondom deze therapieën nu heel sterk geframed is. Ik zou er zelf nog steeds niet direct aan beginnen, maar het was wel interessant om over de precieze werking van deze therapieën te lezen.

Uiteindelijk kon ik ook nog persoonlijke praktische tips uit het boek halen:
1) Ik ben (of in dit geval dus was!) iemand van de tussendoortjes, maar de schrijver legt duidelijk uit dat dit niet per sé goed is. Juist de rust tussen de maaltijden is belangrijk voor je organen. Dus nu ga ik het proberen te houden bij 3 maaltijden per dag.
2) Voor mijn rugpijn stonden er ook goede tips in: warme wikkels gebruiken, vasten, gebruik maken van stressreducerende middelen zoals lavendel, én lange yogasessies doen.
Ik kan het boek dan ook iedereen aanraden met vergelijkbare (milde) kwalen die wil weten wat ‘ie hieraan kan doen, zonder meteen een pijnstiller te hoeven slikken.

Beide boeken hebben me echt inspiratie gegeven. Vooral in De innerlijke arts heb ik dingen gelezen die ik nog niet wist en die heel waardevol zijn! Naast deze boeken ben ik ook al weer begonnen in andere non-fictie boeken, want ik blijf het een fijn genre vinden. Hoe heerlijk is het om iedere dag weer wat bij te kunnen leren door gewoon met een boek op de bank te ploffen?

Over welk thema lezen jullie graag non-fictie boeken?

Meer lezen over non-fictie? Ik schreef ook de volgende blogs over dit genre:

Volg mij op social media voor updates over nieuwe blogs:

Korte recensie: Donkerblauwe woorden – Cath Crowley

Donkerblauwe woorden is een prachtige Young Adult-roman over vriendschap, liefde, verlies, geluk (terug)vinden. En het gaat over boeken, altijd goed. Een aanrader voor leeslustigen die houden van bijzondere vriendschappen en originele plottwisten!

Het verhaal gaat over Rachel en Henry. Zij waren beste vrienden, totdat Rachel hem een brief gaf vlak voordat ze verhuisde. Een belangrijke brief, maar Henry heeft er nooit op gereageerd … Vervolgens verliest Rachel haar broer, Cal. Door dit verdriet raakt Rachel geïsoleerd: ze verliest haar vriendje, haar vrienden en maakt haar school niet af.

Maar dan verhuist ze weer terug naar haar oude stad om een tijdje bij haar tante te gaan wonen. Wat zal er gebeuren als ze daar ook Henry weer ontmoet?

“Ik ben het niet met George eens. Ik wil niet zeggen dat we fantastisch zijn in de liefde, maar volgens mij is de hele wereld er behoorlijk shit in, dus statistisch gezien zijn we gemiddeld, en daar kan ik best mee leven.”

Wat ik vooral mooi vind aan het boek zijn de hoofdpersonages. Ze hebben heel leuke karakters en boeiende interesses. Rachel houdt van de zee en natuurwetenschappen en Henry kent veel gedichten uit zijn hoofd en is helemaal gek van boeken. Ook zijn zusje, George, is een ontzettend leuk personage. Ze is origineel en durft van zich af te bijten. Henry en George wonen al hun hele leven in een tweedehands boekwinkel. En niet zomaar een boekwinkel: in de boekwinkel is er de zogeheten brievenbibliotheek. Een hoekje met een kast vol boeken waar mensen dingen in mogen schrijven en brieven in mogen achterlaten voor andere lezers. Een groot deel van het verhaal valt hier ook op zijn plek, wat heel mooi gedaan is.

Het boek past ook in het rijtje met boeken over boekwinkels (klik hier voor mijn blog met meer tips over deze boeken). Naast de leuke inhoud van dit werk is ook de opmaak schitterend gedaan. Een aanrader!

Meer lezen?

Je kunt me ook volgen op sociale media:


Lees samen #4: de nominaties voor het Beste Boek voor Jongeren 2020

Martine en ik hebben samen enorm gesmuld van de Jeugdliteratuurvakken op de opleiding docent Nederlands. We beleefden dan ook allebei veel plezier aan het lezen van de genomineerde boeken voor het Beste Boek voor Jongeren van 2020. De winnaar wordt bekend gemaakt tijdens de Boekenweek voor Jongeren die plaatsvindt van 18 tot 27 september.

Martine vindt het vooral tof dat er steeds meer goede YA-boeken door Nederlandse schrijvers worden geschreven en dat het genre hier ook meer in opkomst is. Beide zijn we het er over eens dat het YA-genre leesplezier kan bevorderen: zowel bij jongeren als bij volwassenen!
We verdeelden het leesvoer zodat we zo veel mogelijk genomineerde boeken kunnen omschrijven in dit blog. Hieronder volgt onze leeservaring per boek en onze top 3 voor het Beste Boek voor Jongeren. Nieuwsgierig? Lees dan gauw verder.

Martine van @_leeseenseenboek:

De executie – Daniëlle Bakhuis

Het is het jaar 2048. Als de zestienjarige Charlotte van der Wal een kleine misdaad begaat, heeft dat grote gevolgen. Sinds de doodstraf weer is ingevoerd, worden jongeren in enorme kooien boven een onpeilbare diepte in een live tv-show terechtgesteld. Ja, echt, ze worden terechtgesteld. Het publiek kan stemmen wie er afvalt en het niet overleeft, of wie een tweede kans krijgt.

Ik vond het zo’n verrassend boek: het is origineel, ongelooflijk spannend en enorm actueel. Liveshows zijn altijd kijkcijferkanonnen, mensen houden het meeste van het leed van een ander. In het verhaal zit ook een diepere laag, want de wereld waarin het boek zich afspeelt, is een dictatuur (Het Collectief). Het is niet zo moeilijk om parallellen te trekken met onze wereld.

Vijf stappen van jou – Rachael Lippincott

De 17-jarige Stella lijdt aan een ernstige taaislijmziekte. En hoewel het leven niet te plannen valt, zeker niet als je zo ziek bent, probeert Stella zo veel mogelijk grip op de situatie te houden. Ze houdt to do-lijstjes bij en ze vlogt over haar ziekte. Dan ontmoet ze ineens Will, hij is ook patiënt, en het tegenovergestelde van Stella. Hij wil de hort op, wil zo snel mogelijk stoppen met zijn ziekenhuisbezoeken en hij wil de wijde wereld in. Stella wil niets van hem weten. Toch komen ze elkaar elke keer in het ziekenhuis tegen. Als dat maar goed gaat.

Ik was direct verliefd op de voorkant, die vind ik zo mooi! En als je een beetje verder kijkt, zie je dat het geen boom is, maar longen zijn: het orgaan waar dit boek over gaat. Stella en Will hebben allebei slechtwerkende longen. Hierdoor mogen ze niet verder dan zes stappen van elkaar leven, omdat er anders een kans is dat ze elkaars bacteriën overkrijgen. Maar om de titel echt te begrijpen, zul je het boek moeten lezen ben ik bang 😉.

Pans Labyrinth – Guillermo del Toro & Cornelia Funke
Pans Labyrinth is een indringende en adembenemende YA-fantasyroman gebaseerd op de film Pan’s Labyrinth van Guillermo del Toro. In het Spanje van de jaren ’40 gaat Ofelia met haar moeder bij haar stiefvader wonen. Hij is officier in het leger van Franco en heeft zijn hoofdkwartier in een afgelegen molen in een donker bos. Ofelia’s moeder is zwanger van haar stiefvader, maar haar moeder wordt al snel ziek. Terwijl haar moeder elke dag zwakker wordt en de wrede aard van haar stiefvader en het regime zich steeds meer laat zien, beginnen voor Ofelia fantasie en werkelijkheid door elkaar te lopen. Feeën, faunen, prinsen en prinsessen spelen een belangrijke rol in de verborgen wereld die Ofelia ontdekt in de buurt van het bos. Een wereld die aanvankelijk sprookjesachtig lijkt, maar steeds gruwelijker wordt.

Het is eigentijds opgeschreven, met prachtige illustraties die de sfeer van het boek aanvullen. Het is sprookjesachtig, magisch en realistisch. De gruwelijkheden uit de Spaanse burgeroorlog komen aan bod, en is misschien wel het thema van het boek, maar het is zéker geen oorlogsboek.

De bijzondere woorden van Gioia – Enrico Gialiano

De woorden van Gioia is zo bijzonder omdat Gioia woorden verzamelt uit verschillende talen, die in andere talen niet bestaan. Zoals het Nederlandse woord gezellig. Ze zijn onvertaalbaar, en drukken vaak diepere gevoelens uit. Deze woorden zijn verweven door het verhaal en passen altijd bij de context. Gioia is een meisje van 17 dat met haar oma (die niet aanspreekbaar is, maar waar Gioia evengoed contact mee heeft), moeder (die vrijwel altijd dronken is) en hun spookkat (hij is er wel, maar hij is er niet) in een vervallen flatje in het noorden van Italië woont. Gioia wordt op zijn zachtst gezegd nogal aan haar lot overgelaten. Dan ontmoet ze Lo, haar vriendje. Totdat hij opeens verdwijnt. Gioia begint te twijfelen of alles wel echt gebeurt óf dat ze misschien langzaam gek aan het worden is.

Het boek is een enorme bestseller in Italië, waar de schrijver vandaan komt. Toch lukte het mij maar niet om in het verhaal te komen.

TOP 3 VAN MARTINE:

  1. De executie – Daniëlle Bakhuis
  2. Pans labyrinth – Cornelia Funke & Guillermo del Toro
  3. De geur van groen – Pamela Sharon

Een top drie maken vond ik niet zo moeilijk. Ik vond De executie erg tof, actueel, origineel en verrassend. Vijf stappen van jou en De bijzondere woorden van Gioia vallen voor mij af. Ik vond Vijf stappen van jou behoorlijk clichématig en lijkt op The fault in our stars. Ik had ook De geur van groen gelezen en die komt zeker in mijn top 3.

Lotte:

Het land van dadels en prinsen – Frank Nellen
Simon is de zoon van Tulard, een gerechtspsychiater die in Parijs woont. Na de dood van Simons moeder woont hij samen met zijn vader. Omdat zijn vader Simon weinig aandacht schenkt, besluit hij de zomervakantie bij zijn oom in de buitenwijken van Parijs door te brengen. Daar ontmoet Simon Youssef waarmee hij de daken van Parijs afstruint. De wending die dan plaatsvindt zal een groot effect hebben op Sams leven, en zelfs op dat van Youssef.

Voor veel jongeren waarschijnlijk een pittig boek door de wisselingen in tijd, maar ook doordat de delen die vanuit het perspectief van Tulard zijn geschreven sterk op volwassenen zijn gericht. In mijn optiek dus niet echt een jeugdboek. Daarnaast vond ik de stereotypering van bevolkingsgroepen ongepast. Al met al staat dit boek zeker niet bij mijn favorieten.

Toffee – Sarah Crossan
Een schitterend boek, van begin tot eind. Allison loopt weg van haar gewelddadige vader nadat haar stiefmoeder is verdwenen. Tijdens haar zoektocht naar onderdak komt ze terecht bij een dementerende vrouw bij wie ze uiteindelijke intrekt. Er ontstaat een heel bijzondere band tussen hen die prachtig wordt verwoord. Uniek aan de schrijfstijl van Crossan is dat ze haar boeken als een soort lange gedichten schrijft en niet als standaard proza. Hier een kort citaat in de scène waarin de verhouding tussen Allison en haar vader zichtbaar wordt:

Bij dat antwoord hief hij een hand
maar toen bedacht hij zich.
                Jij maakt het me niet makkelik
                om van je te houden,
                Allie.

Soms kon hij wel mild zijn.

Darius de grote is niet oké – Adib Khorram
Darius is half-Iraans en half-Amerikaans. Hij woont met zijn ouders en zusje Laleh in Amerika en is ongelukkig. Hij heeft een klinische depressie geërfd van zijn vader, wordt gepest en worstelt met zijn identiteit. Als de familie wordt uitgenodigd om naar familie in Iran te komen verandert dit zijn leven. Voor het eerst bouwt hij een echte vriendschap op. Krijgt hij door deze reis misschien toch meer zelfvertrouwen?

Zowel ontroerend als interessant. Het thema vriendschap wordt heel mooi uitgewerkt. Daarnaast biedt Khorram inzicht in Iran en de verschillen in cultuur. Dit prachtige boek krijgt van mij de volle 5 sterren. En oké, misschien speelt het feit dat Darius helemaal gek is van thee (en ik ook) ook een kleine rol in mijn beoordeling ;).

De geur van groen – Pamela Sharon
Het boek gaat over Raaf, een blind meisje dat een normaal leven wil leiden. Haar beste vriendin May-Lin helpt haar hierbij. Zij vertelt over alle kleuren en welke geuren ze hierbij vindt passen. Zo koppelt Raaf alles wat ze niet kan zien aan wat ze wel kan ruiken.
Raafs ouders zijn gescheiden en dit zorgt voor spanning thuis. Haar moeder behandelt haar te rigide waardoor ze het idee heeft dat ze abnormaal is. Gelukkig doet haar beste vriendin dit niet. Maar in de loop van het boek gebeurt er iets waardoor haar hele leven op zijn kop gaat staan.
Ik heb nooit eerder gelezen over de combinatie van geuren en kleuren en ook de plottwist was sterk en voor mij onverwacht. De prettige schrijfstijl zorgt ervoor dat je wordt meegesleurd in het verhaal. Een fantastisch en origineel debuut!

TOP 3 van Lotte
1. Darius de grote is niet oké
2. De geur van groen
3. Toffee

Van mij mogen er meerdere winnaars zijn maar als ik moet kiezen springt het boek over Darius er toch bovenuit. Ik denk dat het boek een goede kans maakt om de prijs te winnen, mede doordat de huidige tijdgeest de urgentie opvoert om te lezen over afkomst en exclusie. Tussen De geur van groen en Toffee kan ik eigenlijk niet kiezen, maar dan geef ik toch de voorkeur aan het onwijs originele concept van De geur van groen!


Heb jij ook een van deze genomineerde boeken gelezen? En welk boek mag van jou wel winnen? Ik ben benieuwd naar je mening!

Lees samen #3: boeken van Isabel Allende

Yes, ik heb weer samen gelezen met @laurimarit! We hebben er dit keer weer voor gekozen om samen boeken te lezen van dezelfde schrijver. De keuze is gevallen op Isabel Allende; een belangrijke schrijver die de geschiedenis van Zuid-Amerika en Spanje meer op de kaart zet! Ze komt uit Chili en moest dit land in 1975 vanwege een staatsgreep ontvluchten. Ze heeft zelf dus veel meegemaakt en neemt je in haar boeken mee langs verscheidene grote gebeurtenissen uit de Zuid-Amerikaanse en Spaanse geschiedenis. Kortom, een schrijver die het waard is om in de spotlight gezet te worden!
Lauri heeft ervoor gekozen het boek Eiland onder de zee te lezen en ikzelf heb haar nieuwste boek, Bloemblad van zee, gelezen. We vertellen je graag aan de hand van vragen wat we van de boeken én van de schrijver vinden.

Het eiland onder de zee

Wat vind je van de schrijver?
Tot mijn schaamte moet ik toegeven dat ik Isabel Allende tot een paar maanden terug nog niet kende. En dat als historicus. Toevallig zat een boek van haar, Eva Luna, in het verrassingspakket wat ik van de bibliotheek ontving. Ik was meteen aangesproken door haar prachtige schrijfstijl. Ik weet weinig van de geschiedenis van Zuid-Amerika en heb tot nu toe al veel van haar boeken geleerd!

Waar gaat het boek over en wat vond je ervan?

Het boek Het eiland onder de zee gaat over het eiland Saint-Domique, tegenwoordig bekend als Haïti, een voormalige kolonie van Frankrijk. Hoofdpersoon van het boek is Zarite, ook wel Tete genoemd, een slavin die op jonge leeftijd wordt verkocht aan Toulouse Valmorain, een Fransman die de suikerplantage van zijn vader heeft geërfd. Het is geen gezellig of vrolijk boek, maar de periode van de slavenhandel was uiteraard ook een vreselijke periode. Het boek beschrijft het leven van Zarite en neemt je echt mee in haar ontwikkeling van jong meisje tot volwassen vrouw. Ik heb veel van het boek geleerd en zou dit boek ook zeker aanraden aan iedereen die meer wil weten over deze periode in onze geschiedenis. Het boek richt zich erg op de Franse en Spaanse koloniën, maar dit is ook iets waar onze Nederlandse voorouders zich schuldig aan hebben gemaakt.

Wat was kenmerkend aan haar schrijfstijl en thematiek?
  
Isabel Allende schrijft heel meeslepend en beeldend. Je wordt het verhaal ingesleurd en kunt het boek vervolgens bijna niet meer wegleggen. Je krijgt een heel duidelijk beeld van de tijdsperiode waarin het boek zich afspeelt en ziet het ook echt voor je. Ze neemt je mee in de gedachtenpatronen van de hoofdpersonen. Hierdoor kun je je ook beter inleven in hun gedrag en reacties.

Zou je een ander boek van haar willen lezen en waarom wel/niet?  
Ik heb sinds Eva Luna al meerdere boeken van haar gelezen. Het zijn prachtige boeken voor iedereen die meer wil weten over de geschiedenis van Zuid-Amerika, ik kan ze zeker aanraden!

Bloemblad van zee


Wat verwacht je van de schrijver ?

Ongeveer 10 jaar geleden heb ik ooit een boek van haar cadeau gekregen. Ik was na lang uitstellen begonnen en na een paar pagina’s alweer afgehaakt. Ik kan niet precies uitleggen waarom het me niet aansprak. Tóch heb ik haar opnieuw een kans gegeven, mede doordat @laurimarit het had voorgesteld en ik ook van anderen veel positieve geluiden hoorde. En misschien lag het destijds aan het boek of mijn leeftijd … ?

Waar gaat het boek over en wat vond je ervan?

Het boek Bloemblad van zee is haar nieuwste boek en het gaat voornamelijk over de familie Dalmau en in het speciaal het leven van Víctor Dalmau. Het begint in Spanje ten tijde van de Burgeroorlog onder leiding van Franco. Je leest hoe de familie, die niet aan zijn kant staat, deze oorlog probeert te overleven en te ontvluchten. Ik wil niet te veel verklappen, maar deze oorlog is zeker niet hun laatste grote tegenslag. Zo vluchten ze naar Chili waar op een gegeven moment Pinochet aan de macht komt.
Wat ik zo goed vind aan het boek is dat ik heel veel heb geleerd over de geschiedenis van Spanje en Chili. Veel wist ik nog niet en doordat je het volgt vanuit echte levens – veel is waargebeurd -, met alle gebeurtenissen die erbij horen, beklijft het allemaal nog beter. Naast dat ik veel heb bijgeleerd, is het ook heel goed geschreven. De personages leken op een bepaald moment echt bekenden en ik werd helemaal meegezogen in het verhaal.

Wat was kenmerkend aan haar schrijfstijl en thematiek?  
Allende is zelf familie van een oud-president van Chili die destijds ook gevlucht is voor de Spaanse Burgeroorlog. Je ziet haar afkomst duidelijk terug in het verhaal. Verder schrijft ze vaak over de geschiedenis van Spanje en Zuid-Amerika. Wat ik ook kenmerkend vind, zijn haar vooruitwijzingen. Soms lees je al wat er gaat gebeuren, voordat het personage dit weet. Dat kom ik de laatste tijd niet zo vaak meer tegen in boeken.

Zou je een ander boek van haar willen lezen en waarom wel/niet? 
Ik zou nu niet meteen weer een boek van haar lezen, omdat ik de verhalen ook erg heftig vind. Sommige scènes raakten me ontzettend, vooral ook omdat het grootste deel gebaseerd is op waargebeurde gebeurtenissen. Wel denk ik dat ik later absoluut nog een boek van haar ga lezen. Ik kan Bloemblad van zee in ieder geval sterk aanraden als je nog niks van haar hebt gelezen!

Benieuwd naar eerdere twee edities van Lees samen? Je vindt ze via de volgende links!
Lees samen #1: De klimaatroman
Lees samen #2: de boeken van John Green


4x non-fictieboeken #1: over verkeer, wonen en meer!

De afgelopen tijd heb ik nieuwe non-fictieboeken gelezen waarvan sommige mijn ogen hebben geopend! Ik vind het heerlijk om via boeken meer te leren over boeiende onderwerpen. Vaak is de informatiedichtheid hierin wat hoger dan bijvoorbeeld in een documentaire en kun je de informatie ook wat meer in je eigen tempo tot je nemen. Daarnaast vind ik de meeste non-fictieboeken die nu worden geschreven absoluut niet droog en juist vlot lezen! Kortom, een prettige manier om meer te weten te komen over onderwerpen die me interesseren. De afgelopen tijd heb ik vier nieuwe non-fictieboeken gelezen, waarvan twee boeken over verkeer, wonen en mobiliteit gingen. Met name het boek over verkeer was een eye opener, maar over beide boeken vertel ik je graag meer!

Een klein land met verre uithoeken – Floor Milikowski
In Een klein land met verre uithoeken vertelt Milikowski over de kansen en worstelingen van veel verschillende steden en dorpen in Nederland. Waarom draait de economie in Eindhoven als een tierelier, is Amsterdam een expat-stad geworden en krimpt de economie van bijvoorbeeld Emmen juist al jaren? Dit zijn allemaal vragen waar ze in dit boek antwoord op geeft.

Wat zo sterk is aan het boek is dat eigenlijk bijna geen stukje Nederland wordt overgeslagen. Zo werd zowel Schiphol als Drenthe en zowel de zuidelijke provinciën op de grens met België als Noord-Groningen besproken. Er wordt onder andere uitgelegd waarom sommige delen krimpen en andere delen van Nederland juist overspannen raken. Ook gaat het over de woningmarkt: waarom zijn er in Groningen zoveel studentenwoningen, en is het eigenlijk wel goed dat de overheid de markt geheel loslaat? Wat voor effect heeft dit op de betaalbaarheid en verdeling van woningen?

Soms mist er wat focus doordat ze álles wil bespreken, maar dit is ook wel weer de kracht. Ik denk dat het boek wil doen wat de overheid soms niet doet, en dat is alle aspecten én delen van Nederland de aandacht geven die ze verdienen. Een goede boodschap die het boek ook gaf is dat door het succes van steden de middenklasse wordt weggejaagd en er juist meer segregatie ontstaat. Belangrijk om over na te denken!

Het was minder een eye opener dan Het recht van de snelste. Misschien omdat het boek zoveel uitstapjes maakte. Door die uitstapjes vond ik het soms ook wat te veel van hot naar her gaan, maar dit zorgde er dan wel weer voor dat ik over heel veel delen van Nederland weer wat meer kennis heb! En dat is zeker een leuke toevoeging 🙂

Het recht van de snelste


Het recht van de snelste – Thalia Verkade

Steekt een hert de weg over of rijden wij dwars door zijn bos heen? Waarom moeten we op een knopje drukken als we de straat over willen steken? En hoe kan het dat we steeds sneller reizen, maar geen seconde eerder thuiskomen?


Het recht van de snelste is een van de betere non-fictie boeken die ik in lange tijd heb gelezen. Na het lezen kan ik niet meer hetzelfde kijken naar het verkeer en de inrichting van de mobiliteit in Nederland.
Wat ik vooral zo goed vond aan het boek, was dat het met zulke sterke feiten kwam. Een voorbeeld: we spreken altijd over het grote fileprobleem, maar slechts 2-3% van de Nederlanders heeft daadwerkelijk last van files. Best klein percentage, hè? En ook wordt er verteld hoeveel ruimte openbare parkeerplaatsen innemen en hoeveel ze eigenlijk gebruikt worden. Het zijn best wel bizarre cijfers!

Er zijn in Nederland bijna evenveel parkeerplaatsen als er mensen zijn, en dat betekent dat er twee keer zo veel parkeerplaatsen als auto’s zijn. Als je al die parkeerplaatsen aan elkaar zou leggen, zou dat een groter gebied beslaan dan het complete landoppervlak van de gemeente Amsterdam.  

Het leukste van het boek vind ik echter dat je ziet hoe erg we gewend zijn de auto als middelpunt te nemen en hoe automatisch er wordt gedacht dat de doorstroom van ‘het verkeer’ (niemand denkt hier trouwens snel aan treinen, terwijl dat net zo goed verkeer is!) het belangrijkste is bij het inrichten van nieuwe ruimte. Maar er wordt ook verteld dat er in de 20ste eeuw behoorlijk is gelobbyd in Nederland, waardoor er nu meer ruimte is voor fietsers dan in andere Europese landen.

Het boek was soms wat deprimerend, zeker als je net als ik niet zo’n enorme fan bent van auto’s. Maar gelukkig schreef ze ook nog een hoofdstuk over oplossingen voor de openbare ruimte en het verkeer. Het recht van de snelste is in ieder geval een grote aanrader voor iedereen die weleens uit moet leggen waarom meer asfalt niet perse de beste oplossing is of waarom ze, ondanks dat het een lage CO2-uitstoot geeft, toch óók geen elektrische auto zouden kopen. En verder vind ik gewoon dat iedereen dit boek moet lezen, omdat het zo’n eye opener is.

Lees jij graag non-fictieboeken? En zo ja, wat zijn jouw favoriete onderwerpen?

Recensie: De kunst van het ongelukkig zijn – Dirk de Wachter

De titel van dit boek van psychiater en hoogleraar Dirk de Wachter klinkt misschien niet heel gezellig, maar toen ik eenmaal was begonnen met lezen kon ik niet meer stoppen. De Wachter benoemt zo veel interessante dingen dat ik het boekje binnen no time uit had gelezen. En tegen de verwachtingen in maakte het boek mij zowaar blijer en optimistischer!
De Wachter stelt dat er op dit moment veel eenzaamheid en psychische klachten zijn in zowel België als Nederland. De Wachter ziet zelf als Vlaamse psychiater zijn doelgroep ook groeien. Met name eenzaamheid is een veelvoorkomend probleem. Onderzoeken wijzen uit dat een schrikbarend groot deel van de bevolking zich regelmatig eenzaam voelt.

‘De terreur van het geluk’

Oké, dit zijn absoluut geen feiten om optimistisch van te worden. Toch is er ruimte voor hoop. De Wachter legt heel mooi uit dat we ons ongeluk en onze klachten zelf vaak groter maken. Zo geeft hij aan dat we niet echt praten over wat ons verdrietig maakt. Alles moet altijd maar leuk zijn. Ook streven we naar een soort constante staat van supergelukkig zijn in plaats van tevreden zijn. Ongelukkig zijn lijkt niet meer welkom in onze samenleving en moet bestreden worden.  En juist met deze mindset maken we van verdrietige muizen depressieve olifanten. Het is precies het bieden van weerstand tegen onprettige emoties waardoor we er soms niet uit komen met onszelf.

Volgens de Duitse filosoof Wilhelm Schmidt is geluk een plicht geworden. Hij noemt het krampachtig streven naar zoveel mogelijk plezier de ‘terreur van het geluk’ en hij raadt aan die zoektocht op te geven.

De Wachter pleit daarom voor meer ruimte om ongelukkig te zijn. Ook stelt hij dat we in de psychiatrie niet per se moeten streven naar de meest efficiënte en snelle behandeling van klachten – indien het geen levensgevaarlijke situatie is uiteraard! – , maar dat verdriet soms de ruimte moet krijgen en verwerking ervan vaak tijd nodig heeft. Wel denk ik dat het boek in de juiste context geplaatst moet worden. De Wachter streeft er immers niet naar om mensen die aan een zware depressie leiden aan hun lot over te laten en verwijst met ongelukkig zijn niet naar depressieve of suïcidale klachten.

De boodschap van dit boek vind ik belangrijk, omdat het ruimte geeft voor een kleine ommezwaai in hoe we tegenwoordig denken over gelukkig zijn. Én vooral ook over ongelukkig zijn. De boodschap is dat we weer wat meer over ons ongeluk moeten praten, minder hoeven te streven naar constant gelukkig zijn en dat we sombere gevoelens af en toe wat meer ruimte mogen geven in ons leven. In plaats van dat we krampachtig moeten proberen extreem happy te zijn, kunnen we ons wat meer bezig houden met zinvolle activiteiten. En de paradox is dan misschien wel dat je je als gevolg daarvan toch gelukkiger gaat voelen.